NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
-Önceki bölümümüze bakalım. -Acayip keyifli bir bölümdü.
-Terrace House karıştı! -Kesinlikle.
-Çarpan kalpler. Aşk kokusu. -Her an bir aşk başlayabilir.
-Kesinlikle. -Vakti çoktan gelmişti.
Ben mi?
İnsanların güreşe olan ilgisini artırmak için geldim.
-Ne? -Öyle dememiştin ama!
Durun, bir dakika.
-Bir dakika. -Ne dedin?
Çocuğu o kadar beğeniyor ki kendini tutamıyor.
-Ne şirin bir yalan. -Çok tatlı.
-Değil mi? -Acayip.
Sonra Hana'yı ringde gördük.
-İnsan hayran kalıyor. -Ne kadar şiddetliydi.
Kötü karakteri harika oynadı.
Tam bir kabadayıydı, inanılmaz!
-Değil mi? -Bence de.
En çok hangi dövüşçüyü beğendin?
Açıkçası en çok seni beğendim.
Ve sonra
kızlar pijama alışverişine gitti. Çok iyi anlaşıyorlar.
-Bunu görmek çok güzel. -Çok hoşuma gidiyor.
-İnsan mutlu oluyor. -Kesinlikle.
Kadınlar birbirini destekleyince dayanışmayı hissediyorsun.
-Doğru. -Evde olan da bu.
Aynen öyle.
-Yani iki kızla da çıktın, öyle mi? -Evet.
Bir ara çıkalım.
O davetin gelişine bayıldım.
Ryo, Hana'nın onunla vakit geçirmek istediğini anladı.
Ve ona çıkmayı teklif etti.
Mükemmeldi. "Anladım. Seninle de bir ara çıkalım."
-Evet, çok güzel. -Çok tatlı.
Baş başa kaldıklarında Hana ne yapacak?
Birinden hoşlandığında aksi şekilde davrandığını söylemişti.
-Merak ediyorum. -Korkuyorum.
-Sabırsızlanıyorum. -Barda falan oturmaları lazım.
Böylece yan yana olur, göz göze gelmezler.
-Mantıklı. -Öyle mi?
Karşılıklı otururlarsa Hana sürekli saklanmaya çalışacak.
Ryo buna göre bir yer seçer mi sence?
-Göreceğiz. -Aslında seçebilir.
Peki Hana o kadar yakından ve yandan görülmek isteyecek mi?
O zaman...
En iyi çözüm Ichiran Ramen.
-Tekli mi? -Evet, arada paneller.
-Tek oturacaklar. -Pür dikkat.
-Meraklandım. -Peppe, Haruka'dan hoşlanıyormuş.
Evet, Haruka'ymış!
-Hepimiz Emika sanmıştık! -Sürpriz oldu.
-Emika başaramadı. -Pokémon seven güzel bir kız
bulmanın zor olduğunu söyledi.
Haftaya buluşmaya çalışacağım.
Her gün, manga çizip
onunla geçireceğim zamanı düşünüyorum.
Sıkı çalışırsam bu buluşma ödülüm olur.
Harika. İşte korkunç bir hafta geçirse de
ödülü, hoşlandığı kızla bir randevu olacağı için buna katlanıyor.
Bundan daha iyi bir motivasyon olamaz.
-Bence de. -Harika bir teşvik.
-Çok doğru. -Çok güzel bir hayatları var şu an.
Terrace House'ta işler iyi gidince
ben de kendimi mutlu hissediyorum.
-Doğru. -Hayat güzelleşiyor.
-Çok eğlenceli. -Doğru.
Ama evde bir sorun olduğunda ben de etkileniyorum.
-Bize de yansıyor. -Canımız sıkılıyor.
Ama geçtiğimiz iki hafta harikaydı.
Evet. Eskiden tatsız bir şey olduğunda
hemen Twitter'a girip söylenirdim.
Programla ilgili olumsuz şeyler yazardım.
Kes şunu.
22. HAFTA
HAVA ATIŞI
-Ben geldim. -Hoş geldin.
Ben geldim. Herkes nerede?
Haruka dışında evde kimse yok.
Yemek yedin mi?
Antrenmandan önce biraz yedim.
Sen aç mısın?
Evet, birazdan acıkacağım şahsen.
Ben de yarım saat sonra yerim.
Haruka ile ben yemek yapacağız.
-Gerçekten mi? -Alışverişe çıkacağız o yüzden.
Öyle mi? Ben de pişirmeye yardım ederim.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Mutfağın temizliğine bak. Ne güzel!
-Harika. -Aslında şuradalar...
-Ne? -Bulaşıklar şurada.
Ama yine de eskisinden çok daha iyi.
-Hoş geldin. -Selam.
Aman. Az kalsın düşüyordum.
Yemek yapıyoruz, değil mi? Tuzlu...
Ratatouille.
Tuzlu ne?
-Tuzlu et suyuyla yapılmış ratatouille. -Tuzlu?
-Ratatouille duymuş muydun? -Ratatouille mu?
Hangi dilde o? Hangi ülkenin yemeği?
Sanırım Fransız ev yemeklerinden.
Sen de yapabiliyor musun?
Sebzeler doğranıp yahni oluyor.
-Ratatouille muydu? -Adı o, evet,
domatesli çorbaya benziyor.
-Yani... -Çok yemek yapar mısın?
Sık sık yaparım.
-Esmer pirinç de istiyorum. -Marketten mi?
-Koca bir paket... -Sen git onunla.
-Ben mi? -Evet, sana yolu göstermiştim.
-Tamam. -Evet.
Gidelim mi?
Olur.
-Haydi alışveriş yapalım. -Evet.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
AKŞAM 9.30
Esmer pirincini alalım bakalım.
Bunca zamandır mikrodalgada yapılanlardan yiyordum.
-Mikrodalga pirinci mi? -Evet.
-Gerçekten mi? -Evet, çok kolay oluyor.
SHINANOYA DÜNYA ŞARAPLARI VE YEMEKLERİ
Brokoli ister misin?
Sen bamya ister misin? Ben biraz alacağım.
Bayılırım.
Çorbaya da katabiliriz.
Ben kahvaltıda yiyeceğim.
O kadar uzun olamaz.
Domatese ne dersin?
-Yahni için lazım, değil mi? -Evet.
Tavuk budu ve göğsü de katacağım.
Güzel plan.
Başka... Evet, esmer pirinç!
Hangisi daha iyi? Bu önceden yıkanmış.
-En kolayını mı istiyorsun? -Evet, bu olsun.
Toplam 5.190 yen.
Bende hiç bozuk yok.
Ben hallederim.
Bozdurunca hemen öderim sana.
Hatırlarsam olur tabii.
Unutma lütfen.
Biz geldik.
-Hoş geldiniz. -Biz geldik.
-Hoş geldiniz. -Aç mısın?
Açım.
-Haydi. -Evet, ben hazırım.
-Çok güzel kokuyor. -Evet.
Ryo, soğanlar hazır mı?
Evet, ekleyeyim mi?
Domatesler en son katılacak.
Bu tarifi nereden öğrendin?
Twitter'da dolaşıyordu.
Ya da sanırım takip ettiğim bir hesap paylaşmıştı.
Bir gıda bilimcisi.
Şimdi on dakika kadar kaynaması gerekiyor.
Çorba nasıl gidiyor? Hazırmış bile.
-Pirinç hazır. -Demlenmesi gerekmiyor mu?
Evet ama neyse artık.
-Çok geç, açıldı bile. -Bunda bir sorun var.
Gerçekten mi?
Sulu olmuş.
Lapa gibi mi?
-Onu da çorbaya ekleyebiliriz. -İyi fikir.
Bu kadar veriyorum, olur mu?
-Doldur. -Bir dakika.
"Veriyorum" derken "Ryo" der gibi oldu.
Bolca koy.
Laubali davranmak istememiştim.
-Daha ister misin? -Yeter, teşekkür ederim.
-Saygısızlık etmek istemedim. -Sorun yok, Ryo diyebilirsin.
Çok güzel görünüyor.
-Haydi başlayalım. -Tamam.
-Afiyet olsun. -Afiyet olsun.
Afiyet olsun! Enfes olduğuna eminim.
Afiyet olsun.
Çok güzel.
Nefis olmuş.
Pirinç de çok yakışmış.
Evet, risotto gibi.
-Sonuç lehimize oldu. -Evet.
Ben biraz daha alacağım.
Alabilir miyim? Var mı daha?
Evet, var.
Çok lezzetli olmuş.
Sevindim.
NISHI-AZABU, TOKYO
-Teşekkür ederim. -Şerefe.
-Cin cin. -Cin cin.
INIO ASANO, 39 MANGA ÇİZERİ
-Şahane. -Nefis.
SHOHEI MANABE, 48 MANGA ÇİZERİ
FUMITOSHI MAMENO, 43 BIG COMIC SPIRITS YARDIMCI EDİTÖRÜ
Bu, size bahsettiğim Peppe.
Spirits'in ekim ayında yayımlanacak 12. sayısında yeni serisi başlayacak.
Tecrübenizle, ilk kez bu büyüklükte bir proje yapmanın zorluklarını aşmasına
yardımcı olabileceğinizi düşündüm.
Diğer çizerlerle pek konuşmuşluğu yok.
Ben de en popüler çizerlerimiz olduğunuz için
sizin ona yol gösterebileceğinizi düşündüm.
Sizi buraya davet etme nedenim bu.
-Tanıştığımıza sevindim. -Biz de.
Bence senin için işi zorlaştıran taraf,
hem modellik hem de televizyon sayesinde
belli bir popülerlik kazanmış olman.
Yani insanların senin hakkında zaten bir fikri var.
Ben sana olan ilginin bununla sınırlı kalıp
yayınlarına yönelmeyebileceğinden korkuyorum.
-Anlatabiliyor muyum? -İşinden
bağımsız şekilde insanlar seni tanıdı
ve başta manganı bu sebeple alabilirler.
Ama hikâyen ilgilerini çekmezse
çalışmalarının hayranı olmazlar.
Onların ilgisini canlı tutmak senin bu alandaki yeteneğini sınayacak.
Gerçek yeteneğin ancak çizimlerini uzun süreli yayınlara
dönüştürebildiğinde ortaya çıkacak.
Ben senin, bu işe normal koşullarda başlayan diğer çizerlere göre
başlangıçta aşman gereken
daha farklı zorluklarla karşı karşıya olduğunu düşünüyorum.
Spirits'in yeni sayısının kapak çalışmasını
-göndermişler. -Çok heyecanlı.
Tasarımı çok merak ediyorum.
Daha ilk yayını kapakta mı tanıtılmış?
Bence derginin ortasında yayımlanacaktır.
-Şuna bakın. -Kocaman.
-"Ciao!" yazıyor. -Büyükmüş.
-Vay be. -İşte böyle görünecek.
Gerçek kapağı görünce ağlayacağım sanırım.
Kesinlikle ağlayacağım.
O heyecan çabuk geçiyor.
-Sadece ilk sayı mı heyecanlı? -Çok geçmeden
işi yetiştirme telaşı onu bastırıyor.
İlk yayınınızda heyecanlandınız mı?
-Tabii ki. -Bir sürü dergi almıştım.
-Kendiniz için mi aldınız? -Evet.
Terrace House'u izliyor musunuz?
-Ben önceki sezonu izlemiştim. -Anladım.
Bir süredir oradasın,
ilgilendiğin biri var mı peki?
-Var. -Ciddi misin?
-Peki... -Sanırım hoşlanıyorum.
Adı Haruka. Hiç izlediniz mi?
Evet, ben izledim.
Artık onunla çıkacak vakit bulmak için mangama daha sıkı çalışıyorum.
Bu günlerde hayatım böyle.
O da hislerine karşılık verecek mi sence?
Japonları bu tür konularda anlamakta pek de iyi değilim.
Davranışlarını kolay kolay tahlil edemiyorum.
Bir de Japonlar hislerini kelimelere dökmüyor pek.
-Dolaylı yoldan anlatıyorlar. -Açık davranmıyoruz.
Benim için o dolaylı anlatımları çözmek epey zor oluyor.
Evet, anlıyorum.
Ama manga söz konusu olduğunda
kırık kalp hikâyeleri daha ilgi çekicidir.
Doğru. Tamamen katılıyorum.
Bir yıldır bir ilişkim olmadı.
HARUKA OKUYAMA, 24 OYUNCU
RUKA NISHINOIRI, 20 YARI ZAMANLI PERAKENDE ÇALIŞANI
EMIKA MIZUKOSHI, 21 J.F. OBERLIN ÜNİVERSİTESİ SON SINIF
GIUSEPPE DURATO, 26 MANGA ÇİZERİ
HANA KIMURA, 22 AMERİKAN GÜREŞÇİSİ
RYO TAWATARI, 26 PROFESYONEL BASKETBOLCU
AKŞAM 9.00
Hey, Emika?
Yumurtaları soymama yardım eder misin?
Tabii ki.
Beni niye çağırdığını anlamamıştım.
On tane haşlanmış yumurta var. Hepsi fazla geldi.
Tek başıma yapamam.
21'İNE KADAR KAMPTAYIM. RYO
-Ryo yine gitti, değil mi? -Evet.
-Onunla çok rahat konuşabiliyorum. -Öyle mi?
-Çok cana yakın. -Güzel.
Evde en rahat konuştuğun kişi mi o? Yoksa erkekler arasında mı?
Erkekler arasında.
Onun yanında kendim gibi davranabiliyorum.
İkiniz çok şakalaşıyorsunuz.
Onunla konuşmak eski bir arkadaşla olmak gibi.
Ama şimdi pek de...
Bu konuda biraz endişeliyim.
-Neden? -Ona sık sık mesaj atmamalıyım sanki.
Keşke Hana da
kendine daha çok güvense. Harika biri aslında.
Bence Ryo çok çekici.
Hatta en çekicileri...
-Ben en çok onu beğeniyorum. -Anlayabiliyorum.
-Çok güvenilir biri. -Evet.
Enerjisi insanı sarıyor.
-"Sarıyor" mu? -İçlerinden birini seçmem gerekse...
Onlardan nesne gibi bahsetmemeliyim.
Hangisinin benim tipim olduğu sorulsa Ryo'yu seçerdim.
-Gerçekten mi? -Dış görünüşüne göre.
Peki ya Ruka? O kadar değil mi?
-Onu merak ettiğimi söylemiştim ama... -Hatırlıyorum.
Şimdi fikrin değişti mi?
Yani...
Onu bir partner olarak gördüğümü sanmıyorum.
Tam olarak ne hissettiğimi bilemiyorum.
Demek ki sende pek derin hisler uyandırmıyor.
Sanırım öyle.
Biraz karmaşık aslında.
Sen Peppe hakkında ne hissediyorsun?
Harika biri.
Ama nereye varır bilemiyorum.
Onu daha yakından tanımak, onunla daha çok takılmak istiyorum.
Daha fazla vakit geçirmek.
Ama sanki...
Romantik bir şey hissediyor muyum, bilemiyorum.
O kısmı hâlâ belirsiz.
Anlatabiliyor muyum?
Anlıyorum. O hissi biliyorum.
Bir de Peppe bu ara çok yoğun.
Hayallerini desteklemek istiyorum.
Haftalık bir seri çıkarabilmek için
on senedir uğraşıyormuş,
hem de Japonya'da.
-Bu onun kaderini belirleyecek. -Doğru.
Ne çok yumurta var.
Çok fazla değil mi?
Birinden gerçekten hoşlanmak ne demek?
Artık bunu bile bilmiyorum.
Sanırım onunla öpüştüğünü hayal edebiliyorsan.
Bu çok önemli bir faktör.
-Sonuçta... -Onunla yatmak istemen.
Olay tamamen onunla fiziksel olarak
-yakınlaşma isteğine bağlı. -Evet.
Harika biri olsa da insan karşısındakini bazen erkek olarak göremiyor.
Sadece arkadaş olduğun hoş biri olarak kalıyorlar.
İnsan olarak seviyorsun ama... Değil mi?
Evet.
Bu açıdan bakınca
Peppe harika bir arkadaş gibi. Ama onu gerçekten
çok erkeksi gördüğüm bir durum
henüz olmadı.
Evet, çok nazik ve hoş bir insan ama...
Ben geldim.
Ama kimse yok.
Güzel görünüyor.
Hoş geldin.
Selam.
-Ciao. -Ciao.
-Sen mi yaptın? -Evet.
-Oden. -Gördüm.
Öyle mi? Bir sürü yumurta var, değil mi?
Ellerine sağlık Haruka.
-Afiyet olsun. -Afiyet olsun.
Tadını iyice çekmiş mi?
-Evet, oldukça aromalı. -Nefis.
Harika olmuş.
Miso da güzel.
Çatal ister misin Peppe? İhtiyacın var mı?
Kes şunu. Elimden geleni yapıyorum.
-Yap lütfen. -Yapacağım.
Ama onları yemeğe saplayamazsın.
-Bu kabalık sayılır. -Böyle mi yani?
Yaptım, bak. Gördün mü?
Yemek için teşekkürler.
-Ben yukarı çıkıyorum. -Tamam.
-Harikaydı. -Doydun mu?
-Doydum. -Güzel.
-Uğraşma, ben yıkarım. -Lavaboya bırakayım.
Ellerine sağlık.
-Ben biraz daha çalışacağım. -Tamam.
-Kolay gelsin. -Teşekkürler.
Ben banyoya giriyorum.
FUNABASHI ARENA FUNABASHI, CHIBA
Geldiğiniz için teşekkür ederiz. Girişler bu taraftan.
Arenaya girmek istiyorsanız lütfen bu taraftan devam edin
ve soldaki kapıları kullanın.
Erkekler Ligi, Ön Elemeler, 2019, Kanto bölgesi.
Yokohama B-Corsairs Kawasaki Brave Thunders'a karşı!
İşte Ryo!
-Gördün mü? -Bak, şurada.
-Çok tatlı. -Düşük gözleriyle falan.
Düşük gözlerine bayılıyorum.
Bir şey diyor.
Hava atışı!
-Bir sürü fotoğraf çekeceğim. -Peki.
Lütfen yapabildiğin kadar yaklaş ki yakından çekebilelim.
Çok havalı.
Diğerlerini rahat rahat geçiyor.
-Evet! -İşte bu!
Evet.
Olamaz, o iyi mi?
Çok çabuk kalktı.
Haydi!
Çok yakışıklı.
-Basketbol izlemek çok eğlenceli. -Evet.
Harika bir spor.
Bu kadar sayı atılması heyecan verici.
Evet. Çok eğlenceli.
İzlemesi de kolay ve güzel.
Evet!
-Çok acayipti. -İnanılmaz.
-Muhteşem. -Evet Bay Tawatari,
-yeteneklisiniz, anladık. -O hareket inanılmazdı.
O kadar havalı ki başımı döndürüyor.
İnanılmaz.
Muhteşem!
İnanamıyorum.
Kawasaki Brave Thunders, Yokohama B-Corsairs'e karşı!
Gördüğünüz gibi bugün buradan zaferle ayrılan
76'ya 71'lik bir skorla Kawasaki Brave Thunders oldu.
Lütfen bize bu kadar güzel bir maç izlettikleri için
her iki takımı da alkışlayalım!
RYO'NUN MAÇINA GİDİYORUZ. HANA VE EMIKA
Ryo'yu izlemeye gittiniz, değil mi?
-İnanılmazdı. -Büyülendim.
-Bakın, Ryo. -Tam bir taraftar.
-Çok tatlı! -Tişörtü harika değil mi?
-Mükemmel bir hatıra. -Benim de favorim.
Ryo inanılmazdı! Bir ara hep beraber de izleyelim.
Çok isterim. Sonraki ne zaman?
-Keşke gidebilseydim. -Biraz bekleyeceğiz.
Sen bugün ne yaptın Peppe?
-Bütün gün manga çizdim. -Vay canına.
Teslim tarihin yaklaştı mı? 13'ü müydü?
Yarın değil öbür gün aslında.
-Ama sanırım yarın biter. -Güzel.
-Sonunda rahatlayacağım. -Gerçekten öyle.
Bu ara çok yoğundun.
-Ryo'ya mesaj attım. -Öyle mi?
-Ona gönderdim. -Neyi?
"Sen gelene kadar her gün bu tişörtü giyeceğim."
yazdım ve fotoğrafını attım.
O da "Bir dakika, onu ben mi verdim?" dedi.
"Ben kendi paramla aldım." dedim.
"İyiymiş. Sevindim. Sana yemek ısmarlayacağım." dedi.
Sonra da "Çok sağ ol." dedi.
-Minnettar olmuş. -Orası belli.
Tişörtte kaç tane Ryo var?
Ayın 22'sinde ne yapıyorsunuz?
22'si mi?
Neden?
Tekler liginin final maçı var. İşiniz yoksa...
-Sen dövüşüyor musun? -Evet.
-22'si... -Vaktiniz varsa yani.
Benim var sanırım.
-Ben de gelebilirim. -Gerçekten mi?
-Aynı yerde mi olacak? -Hayır.
Bir sonraki alan çok daha büyük, Korakuen Salonu.
Ben gelmek istiyorum.
-Ben de gelmek istiyorum. -Vaktiniz varsa gelin lütfen.
Sanırım ben boşum.
-Ben de boşum sanırım. -Gerçekten mi?
Hemen takvimime ekleyeceğim.
Sen 20'sinde ne yapıyorsun Peppe?
-Corvette'imle gezelim. -Evet, şu Vette.
-Bu hafta vaktim var. -Öyle mi?
-Sana hangi gün uyar? -Cuma.
Cuma ya da cumartesi.
-Cuma daha iyi. -Tamam, takvimime ekliyorum.
Keşke Ryo'yu ziyaret edebilseydik. Uzun süre göremeyeceğiz onu.
-Antrenmanları görmek güzel olurdu. -Evet.
-Kampa gidip. -Evet.
-Sen de gitmek ister misin? -Evet.
-Gitsek mi? -Evet, yani...
-Sadece... -Ne oldu?
Yani ben...
Arkadaşlarımla sohbet etmek ya da yanlarında doğal davranmak kolay.
Ama hoşlandığım biriyle...
Anladın mı?
-Evet. -Sanki
her şeye çok kaptırıyorum kendimi.
Emika az önce mesajlaşmalarından bahsedince...
Ryo ile mi?
Evet, o tişörtü göstermesi,
Ryo'nun da yemek ısmarlamak istemesi.
Böyle şeyler...
Ne hissettin? Kıskançlık mı?
Yoksa haset mi?
Yani...
-Evet, Ryo... -Sizin de yemek planınız yok muydu?
Gidelim diyorduk ama plan yapmadık.
Ne zamanını ne de yerini konuştuk.
Şu an inanılmaz yoğun, biliyorum.
Onunla yakınlaşmanın bir yolunu bulman gerek.
-Nereye... -Deniyorum.
-Ne harika sahneler. -Market alışverişi bile.
Evet, çok tatlıydı.
"Veriyorum" derken "Ryo" dediğini fark edince
utanmasına bayıldım.
"Saygısızlık etmek istemedim, ben 'veriyorum' dedim."
O da "Bana 'Ryo' diyebilirsin." dedi.
-Tepkisi çok tatlıydı. -Evet.
Ancak adı Ryo olan birine yapılacak bir kelime oyunu.
-Evet. -Harikaydı.
Ama Emika da hamle yapıyor.
-Ryo ile en yakın olan o. -Ryo...
Birden araya girmeye başladı.
-Değil mi? -Ruka ile ilgileniyordu.
Ama ona düşündüğümüz gibi romantik bir şey hissetmiyormuş.
Hep küçük kardeş gibi görülmekle kalıyor.
Ruka'nın pek maskulen bir tarzı yok.
Maskulenlik hâlâ önemli.
Ryo tipik bir sporcu olarak insanları cazibesiyle
büyülüyor.
Ryo tipik bir popüler çocuk.
Ayrıca hisleri konusunda da çok açık.
Çok da hoşsohbet biri.
Yemekte yaptığı yoruma bayıldım.
"Bir tabak daha alabilir miyim?" Harikaydı.
Bana söylese çok mutlu olurdum.
Sadece beğendiğini söylemekle kalmıyor.
"O kadar güzel ki bu kadarı yetmedi." demek istiyor.
Sonra da maçta becerilerini sergiledi.
İnanılmaz havalı biri.
Kim olsa bayılır.
Emika da bu büyük potansiyeli görmüş olmalı.
Yatırım olarak mı yani?
-Güvenilir bir yatırım fırsatı mı? -Kesinlikle.
Emika "Onu bu küçük kıza bırakamam." diye düşünmüş olmalı.
Emika'nın Ryo'ya, o tişörtü her gün giyeceğini söylemesi...
O neydi öyle? Rahatsız edici.
-Katılıyorum. -Evet...
Benim hoşuma gitmedi.
Emika, Hana'yı hafifçe dürter gibiydi.
Ryo için savaşmaya hazır olduğunu gösterir gibiydi.
Sessiz bir beyanda bulundu.
Yemek planı yaptıklarından bile bahsetti.
Ama hepsi aynı evde yaşıyor, bence sadece bunun iki arkadaş arasında
dostane bir konuşma olduğunu söylemeye çalıştı.
-Ne var ki bunda? -Ama tişört yorumu...
-Demek istediğini anlıyorum. -O kadarına gerek yoktu.
Bende de umarsızca öyle şeyler söyleme potansiyeli var.
-Gerçekten mi? -Sanırım...
Nasıl söylediğine göre değişir.
Emika çok şehvetli olduğu için
-Doğru. -insanlar bunu farklı algılayabiliyor.
Ama aslında olay çok daha basitti.
Yine de Hana'nın Ryo'dan
o kadar hoşlandığını bilirken bunu söyleyebilmek...
-Korkutucu olan o. -Sanırım öyle.
Hana, Emika'dan, Ryo ile ilgilenmemesini bile istemişti.
-Öyle mi? -Öyle bir şey demedi mi?
"Ondan hoşlanırsan bana söyle." dedi.
Emika bunu dinlemedi ama.
-Ryo'nun kalbini çalınca söyler belki. -Öncesinde söylemeli.
-Sonra da Hana'ya itiraf eder. -O zaman çok geç olur.
-Çok mu beklemiş olur? -Kesinlikle.
-Kurallara aykırı. -Emika drama istiyor.
Hana'ya öyle hevesli bir teklif gelmedi henüz.
-Doğru. -Henüz yok.
Haruka da Peppe konusunda arada kalmış.
Peppe çok nazik olduğu için ondan fazla etkilenmiyor.
Haruka herkese o kadar anaç yaklaşıyor ki
romantik bir şey hissedemiyor.
-Haklısın. -Çok doğru.
Ruka'ya da öyleydi.
Şimdi Peppe'ye de öyle.
-Biraz. -"Çubukları çatal gibi kullanamazsın."
-Ama Peppe ilgiyi seviyor gibi. -Evet.
Ama bence Haruka, ilgilenmediği insanlara böyle davranıyor.
-Evet. Onun tarzı bu. -Bir anda o moda geçiyor.
Ruka da aynı dertten mustarip.
Şu aşamada hiç şansı yok.
Sıra, yemek yapmayı becerememesinde.
-Dur, oraya girme. -Bu sadece...
Yapma.
Tamam, bırakıyorum.
-Törpülenmiş. -Kendini tuttun.
-Olgunlaşıyorsun. -Evet.
-Sonunda büyüyorsun. -Onu kabullendin.
-Başladım. -Vay be.
Yine de herkes takvimlerinden söz ederken Ruka'nın "Sanırım ben de boşum." demesi
bana tuhaf geliyor.
"Başka ne işin olabilir ki?" diyorum.
-Yarı zamanlı işi. -Doğru.
-Marvel kafesinde. -Evet.
-Hedefi Marvel. -Hatırla.
Bilmiyorum, bence artık zamanı doldu.
-Gerçekten mi? -Öyle deme. Bu çok kaba.
"Ruka benim için öldü." demiyorum. Ama sahneleri çok cansız.
-Aynı şey işte. -Evet, öyle gibi.
-Yani tüm sıkıcı sahnelerde o mu var? -Evet.
Evdekiler bile soytarıymış gibi onunla alay ediyorlar.
-Ruka'nın avukatı çok kızdı. -Her an ağlayabilir.
-Onu ağlattın. -Çok öfkelendi.
Ben gideyim en iyisi.
Seni bağışlıyorum.
Ama arka planda kaldığı doğru.
-Biz onun parlamasını istiyoruz. -Haklısın.
Çok güzel bir yüzü var, model gibi.
Bazen banliyölerde
turizm potansiyeli olan harika bir yer olur da
halk kasabayı tanıtacak hiçbir şey yapmaz ya.
Güzel bir benzetme.
Sen de yerel temsilcileri aramak istersin.
GECE 11.30
İlk bakışta
bir çocuk çizmiş gibi duruyor.
Ama içinde daha derin hikâyeler var.
Şu köşe uzay boşluğu...
Onu fark etmemiştim bile.
Evet. Pek çok gizli sembol var.
Şuna bak.
Adını el yazısıyla yazdım.
Ve
içinde benim adım belirdi.
-Adımı yazdığı zaman... -Kalp var!
Adımı el yazısıyla yazıp şurayı kapatınca kendi adını bulduğunu
söyledi ve benim de görüp görmediğimi sordu.
Çok tatlı.
Şimdiden seni beğeniyor.
SABAH 9.30
-Günaydın. -Günaydın.
-Biraz oden ister misin? -Olur, isterim.
-Getireyim. -Sağ ol.
-Hâlâ var mı ki? -Biraz var.
Düşündüğümden az varmış.
Biraz alırım.
Dün oyun odasında
-Terrace House mu izliyordun? -Evet.
-Peki. -Uzun süre tek başıma oturdum.
-Neden? -Yani...
Son bölümleri izledikten sonra...
...ben...
Bazen ne söylediğimi
ben bile bilmiyorum.
Sanırım tuhafım.
Kendimi nasıl ifade ettiğimi görünce bundan pek hoşlanmadım.
Buraya gelmesen kendinle ilgili pek çok şeyi
-öğrenemezdin. -Pek çok şeyi.
Bazı şeyleri öğrenmekte gecikebilirdin.
Makarna olayı mesela. Beni çok şaşırtmıştın.
O kadar samimi ve komiktin ki beni çok güldürmüştün.
İnsanların yaptıklarımla eğlenmesi benim için sorun değil.
Ama ben kendimi çözmek
ve gelişmek istiyorum.
Zayıflıklarımı aşmak istiyorum.
Gülmeniz önemli değil.
Ama...
...beni nasıl gördüğünüzü de söylerseniz daha memnun olurum.
Ama son zamanlarda sana bir şey söylediğimizde
hemen onu uygulamaya çalışıyorsun.
Değişmek, iyileşmek için elinden geleni yapıyorsun.
Bence bu gerçekten harika.
Hepimizin hayattan öğreneceği çok şey var,
o yüzden kendini çok hırpalama.
Hiç pes etmeyeceğim.
Tamamdır.
Afiyet olsun.
Çok sıcak...
Sıcak mı?
Canın çok sıkıldı, değil mi?
İkimizin de öğreneceği çok şey var.
Biliyorum.
Artık anladım.
Farkına varmak her şeyin başıdır.
-Elimizden geleni yapalım. -Evet. Bu işte beraberiz.
Evet.
MAÇ İÇİN FUKUOKA'YA GİDİYORUM. HANA
HOŞ GELDİN RYO! SONRAKİ KAMPIN GÜZEL GEÇER UMARIM.
Ne?
AKŞAM 10.00
-Ne? -Hoş geldin.
Ne oldu? Basketbolu mu bıraktın?
Merhaba, ben yeni ev arkadaşınız.
Evde olmayacağını sanıyordum.
Bu gece buradayım, yarın gideceğim.
Güzel. Makarna ister misin?
Gelme sebebim o zaten. Bu akşam yemeği sen yapacakmışsın.
-Gelmene sevindim. -Koşarak geldim.
Koşarak mı?
Makarna yapmanın en önemli adımı budur.
-Kavurmak mı? -Buna "sofrito" deniyor.
Bu aşamayı atlarsan hiç tadı olmaz.
-Bir süre mühürlemek mi gerekiyor? -Evet.
-Bu çok önemli. -Anladım.
-Şimdi diğer malzemeleri alalım. -Peki.
"Peki" değil, "sì."
Sì.
-Peppe'nin gözleri bu kadar kötü mü? -Öyle mi görünüyor?
-Fotoğraf çekebilir miyim? -Tabii.
Deliye benzedin.
Biraz daha sola.
Aynen öyle. Öyle değil.
Dur. Tam öyle dur.
Çok fazla çektin.
Beklettim, özür dilerim.
-Nefis görünüyor. -Eline sağlık.
-Afiyet olsun. -Umarım güzel olmuştur.
-Afiyet olsun. -Afiyet olsun.
Nefis.
-Nasıl olmuş? -Harika.
-Teşekkürler. -İnanılmaz.
İnanılmaz.
-Peppe... -Evet?
-Çok lezzetli. -Çok lezzetli. Teşekkürler Ruka.
Gerçekten çok iyi olmuş.
Gerçekten mi? Teşekkür ederim.
O tişörtü cidden her gün giyecek misin?
-Evet. -"Evet." dedi.
Niye cevap vermen bu kadar sürdü ki?
Çok düşündün.
Her gün giyeceğim.
Ryo'nun evde olmadığı her gün.
O yokken mi?
Anladım.
-Yarından itibaren. -Beni çok mutlu ettin.
-Ellerine sağlık. -Tabaklarınızı bırakın.
-Ben yıkarım. -Lavaboya koyayım.
Nereye gideceğimiz belli mi?
Corvette'i nereye götürelim?
Evet, bir düşünelim. Neresi güzel olur?
Çok işin varsa evin yakınlarında kalabiliriz.
-Bana her yer uyar. -Gerçekten mi?
Tüm günümü boş bırakacağım.
Ciddi misin? Soba yemeye Shizuoka'ya gidelim mi?
Soba mı?
En sevdiğim soba restoranına.
-Tamam. -Şitaki mantarlı soba'ları harika.
Yanında bir sürü şitaki tempura ile servis ediyorlar.
-Gidelim o zaman. -Tamamdır.
Açık mı diye bakayım.
SABAH 10.30
-Günaydın. -Günaydın.
HARUKA İLE GEZİYORUZ. PEPPE
Ne zamandır bugünü bekliyordum.
Bu hafta hep bunun için çalıştım.
-Hafta boyu yoktun. -Evet.
Beraber Vette'inle çıkmak için her şeyi bitirmeye çalıştım.
Ve o gün geldi.
-Gidelim mi? -Haydi.
Vay be.
-Çok heyecanlıyım. -Ben de.
Çok eğlenceli bu. Gerçekten.
-Shizuoka'ya gitmiş miydin? -Evet.
-Öyle mi? -Evet, Fuji Dağı'na tırmandım.
Hatırladım.
Soba yedikten sonra başka bir yere gitmek ister misin?
Bildiğin hoş bir yer var mı?
Yakınlarda birkaç göl var. Eğlenceli olabilir.
-Belki Fuji Dağı'na gideriz. -Tamam, öyle yapalım.
Tanrım.
Karnımda hissettim resmen.
İçim titredi.
Motorun sesi inanılmaz.
-Harika, değil mi? -Gürlüyor.
V8 olmasının faydaları.
-V ne? -V8.
-V8 motor mu? -Evet.
Vay canına.
-V8, inanılmaz. -Evet.
SUSONO, SHIZUOKA
ÖĞLEDEN SONRA 1.30
-Restoran burası mı? -Evet. Çok güzeldir.
-Arka bahçede şitaki mantarı yetişiyor. -Gerçekten mi?
-Öyle söylemişlerdi. -Dağlar buradan
-harika görünüyor. -Keçileri duyabiliyorum.
SOBA RESTORANI KOIJITEI
-Şurada dağ keçileri geziniyor. -Ben de görmek istiyorum!
-Merhaba. -Merhaba.
Çok güzelmiş!
-Beğendin mi? -Geleneksel
-Japon mimarisi. -Evet.
Bugün Fuji Dağı görülüyor mu?
Hayır, bugün gizlenmiş.
-Hava çok bulutlu. -Anladım.
Buraya daha önce gelmiş miydin?
-Evet, çok geldim. -Neden burası?
Eski sevgilim
burayı çok severdi.
Eski sevgilinle mi geliyordunuz?
Ailesi buraya yakın yaşıyor, o yüzden çok sık gelirdik.
Ama ben hâlâ geliyorum, arkadaşlarımı da getiriyorum.
Tamam, anladım.
-Anladım. -En sevdiğim soba restoranı.
Beklediğiniz için teşekkürler. İşte shojin tempura soba'nız.
-Sağ olun. -Afiyet olsun.
-Harika görünüyor. -Değil mi?
İkimizin telefon kılıfı da Pokémon.
Evet.
-Nefis görünüyor. -Afiyet olsun.
Afiyet olsun.
-Uzun zamandır soba yememiştim. -Öyle mi?
Bugünlerde
hep makarna yiyorum.
Yarından sonraki gün
-Hana'nın maçına gidecek misin? -Evet.
Herkes gidecek sanırım. Ryo da geliyor mu?
Bilmiyorum. Ama sanırım müsaitmiş.
Bir süredir düşünüyorum da
sanırım kısa süre sonra
Terrace House'tan ayrılacağım.
Gerçekten mi?
-Ne zaman? -Daha karar vermedim
ama yakında.
-Bu ay mı? -Bu ay
ya da gelecek ayın başlarında.
-Vay be. -Evet...
Terrace House'ta çok şey yaşadım.
Kavga ettim,
-Kavga mı ettin? -insanları üzdüm.
Ben de üzüldüm tabii.
Şu ana kadar hep kendime odaklandım.
Sadece kendi isteklerimi önemsemenin normal olduğunu düşündüm.
Ve insanların ihtiyaçlarını dikkate almadım.
Mesela sen
o zaman benim arkadaşım olsan
ne düşündüğün
ya da ne duymak isteyeceğin umurumda olmazdı.
Kimseyle empati yapamıyordum.
Bunu tamamen aştığımı söyleyemem.
Çok uzun süre öyle davrandım çünkü.
Hâlâ çok düşünmem gerekiyor,
özellikle biriyle sohbet ettikten sonra yalnız kalınca
demek istediklerimi farklı ifade edebilir miydim diye düşünüyorum.
Ya da birini daha iyi tanımak için ne sormam gerektiğini.
Artık bunların farkındayım.
-Anlıyorum. -Şimdi de
çıkıp bu öğrendiklerimi gerçek hayatta uygulamak istiyorum.
Terrace House'tan çıkınca bu deneyimin, insanlarla etkileşimimi
özellikle iş hayatımı nasıl değiştireceğini merak ediyorum.
Amacım bu.
Bu sezon Terrace House'un önceki bölümlerini izlemedim,
o yüzden nasıl göründüğünü bilmiyorum.
Ama gelmeden önce
-bazı söylentiler duymuştum... -Mesela?
Dediğin gibi
seni sevmeyen biri, seninle ilgili, kötü bir kişiliğin varmış gibi
olumsuz yorumlar yapmış.
Ama geldiğimden beri oldukça nazik biri olduğunu düşünüyorum.
Söylentiler kafamı karıştırmıştı.
Sanırım şimdi söylediğin şey yüzündenmiş.
Ama bence bunu aşıyorsun.
Kişisine göre değişmekle beraber, bence hâlâ işleri
-garipleştirme ihtimalim var. -Peki.
Anlıyorum.
Ama sen yanında kim olursa olsun kendin gibisin.
Ve insanların senin yanında rahat olmasını sağlamaya çalışıyorsun.
Ne olursa olsun böyle rahat olmana çok imreniyorum.
-Bu huyuna bayılıyorum. -Teşekkür ederim.
Benimle paylaştığın için sağ ol.
Seni tanıdığım için çok mutluyum.
-Söylemeyecek. -Tanıdığı için mutluymuş.
Çocuk buna ne diyebilir ki?
-Ne? Niye? -Peppe...
-Bir şey söyle Peppe. -Daha randevuları bitmedi.
-Devamını da göreceğiz. -Evet. Göle gidecekler.
Doğru. Belki orada söyler.
-Acaba? -Sence söyleyecek mi?
-Ruka televizyonda kendini izledi. -Evet.
Ve gördüklerinden hoşlanmadı.
Kendisini öyle görünce afalladı çocuk.
Ama Haruka onunla çok güzel konuştu.
-Haruka kibarlaştı. -Ben de fark ettim.
Son birkaç haftadır giderek
-sevimli biri oluyor. -Tam da gitmek üzereyken.
Böyle nazik olduğunu daha önce de görmüştük, özellikle Ruka'ya karşı.
Sanırım öyle.
-Anaç bir tavırla. -Ruka'ya sabırla çok şey öğretti.
Bunun büyük kısmı benim suçum olabilir
çünkü onu kötü göstermeye çalışmıştım.
Şimdiyse gitmeden önce mutlu bir anını görmek istiyorum.
-Sen gerçekten büyüdün. -Ne kadar olgun bir yorum.
Evlilik harikalar yaratıyor.
Olabilir. Sen bir şeyler biliyorsun.
Bir sonraki hayatında peygamber devesine yükseleceksin.
Şahane haber.
Bir dakika, peygamber devesi üst seviye mi? Ne kadar dipteydim?
Tespih böceği olacaktın. Peygamber devesine geçtin.
Şimdi bir topa dönüşüp saklanacağım.
Biraz alakasız olacak
ama yemek masasında
-Erotika demişti ki... -Kızın adı Emika.
-Pardon, doğru. -Doğru.
Öldürmeye oynadı.
Ryo'nun yerinde ben olsam çoktan âşık olmuştum.
-Bence o da oldu zaten. -Bence de.
-Kesinlikle. -Ağzı kulaklarındaydı.
Şimdi telefonunda fotoğraflar da var.
Bir dahaki gidişinde eminim onlara bakıp durur.
Tam fotoğraflara bakarken Emika'dan mesaj geldiğini
hayal edebiliyorum.
-Çok fena. -Sinsi bir zamanlama.
-Hayır... -Hayal edebiliyorum.
Ama Torichan, seni esas rahatsız eden,
Emika'nın bir şey hissetmediği hâlde böyle flört etmesi.
Gıcık oldun, değil mi?
Evet.
Hana'ya, elinde olmadan Ryo'dan hoşlandığını söylese
sorun olmaz mıydı yani?
-Öylesi daha adil gibi. -Daha iyi olurdu.
-Öyle yapmalı. -Ama
Emika bu yaptıklarının
zarar verdiğini ya da saldırganca olduğunu düşünmüyor.
-Karakteri mi böyle yani? -Evet, o böyle biri.
-Hep böyle davranıyor. -Sanırım doğru.
Ağzı çok iyi laf yapıyor.
Bu yüzden de
Ryo'dan hoşlandığına henüz emin olamıyoruz.
Sanki bir arkadaşına sadece nezaketen masaj yapıyormuş da
el hareketleri fazlaca
ileri gidiyormuş gibi.
-Yakışıksız mı oldu? -Yok, anlıyorum.
-Hedefi şaşırdın gibi biraz. -Haksız mı ama?
-Çok da değil bence. -Anladınız mı?
Anladık.
"Böyle iyi mi?"
Arkadaşı da diyecek ki "Evet, iyi
ama fazla seksi."
-Anladım. -"Fazla seksi davranıyorsun."
-Anlıyorum. -Ben de.
"Olamaz. İyi hissettirmiyor mu yani?"
"Şey, biraz
ıslandığımı hissediyorum."
-Islanmaya karşı koyamazsın. -Islaklık mı?
Hareketleriyle resmen Ryo'yu çekmeye çalışıyor.
Ryo'nun tepkilerini doğru anladıysak
o da aralarındaki bu flörte bayılıyor.
Ben onun Hana'dan hoşlandığını düşünmüyorum.
Bence Hana çok şen şakrak bir kız.
O gelince ortam şenleniyor. Ryo da onu böyle görüyor.
Onu bir arkadaş olarak görüyor.
Aralarında romantik bir elektrik yok.
-Hana kadınsı bir cazibe yaymıyor. -Ben de öyle düşünüyorum.
Ama Emika buram buram.
-Çok doğru. Evet. -Buram buram mı?
-Buram buram. -Sence de öyle değil mi?
Ayrıca Ryo, evde hiç maskulen bir enerji yokken geldiği için
bu da bir kaos yarattı tabii.
Bazı tapınaklarda ibadet edilmek üzere sergilenen
-erkek organları olur ya? -Evet, görmüştüm.
O da kadınlara böyle görünüyor bence.
Haklısın.
Törenlerde insanlar onları havaya kaldırır.
Geçitlerin vazgeçilmezi.
Ryo da öyle sergileniyor işte.
-Devam edelim mi? -Evet, haydi.
-Evet, dahası da var. -Göle gidiyorlar.
Haruka gideceği için Peppe hislerini itiraf edebilir.
-Ya da... -Bence yapamayacak.
Peppe şu anda Haruka'nın onu istemediğini düşünüyor olmalı.
Bir şansı olmadığını düşünüp geri çekilecek.
Geri mi çekilecek?
Hiçbir fikrim yok.
ASHINOKO GÖLÜ HAKONE KASABASI, KANAGAWA
Buraya gelmeyeli uzun zaman olmuştu.
-Daha önce geldin mi ki? -Evet.
-İtalya'da da ünlü göller var mı? -Tabii.
Bir sürü.
Hiç kuş yok.
En sevdiğin hayvan kuş, değil mi?
-Ördekler favorim. -Ördekler mi?
Çok tatlı değiller mi?
-Şurada oturalım mı? -Olur.
-Manzara harika. -Çok güzel.
Üşüdün mü?
-Yani, biraz ama iyiyim. -Ceketimi ister misin?
Ne?
Ceketini mi?
Ödünç verebilirim.
Evet...
Restorandaki konuşmamıza dönecek olursak...
-Oraya mı dönüyoruz? -Evet.
Dürüst olayım, şok oldum, bunu duymayı beklemiyordum.
-Gerçekten mi? -Evet, çok şaşırdım.
Kafam çok dolu.
Ama...
...Terrace House'u sensiz hayal edince üzülüyorum.
-Üzülüyor musun? -Evet.
O yüzden
hâlâ buradayken
seni dışarı çıkarmak istiyorum, şık bir yere, kokteyl içmeye.
Tam bir İtalyan randevusu gibi diyebiliriz.
Sen de istersen. Haftaya buradasın, değil mi?
-Evet, buradayım. -Bunu yapabilir miyiz?
-Çok isterim. -Gerçekten mi?
-Evet. -Tamam, teşekkür ederim.
-Şık mı giyineceğiz? -Evet.
-Tamam. -Havalı bir İtalyan randevusu.
Seninle bunu çok isterim.
Gelir misin?
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu